Historiek

In Vlaanderen woonden - anno 1983 - nog ruim 2400 mentaal gehandicapte volwassenen in de psychiatrische ziekenhuizen. Door de financiële besparingen en de voornamelijk medisch-verpleegkundig georiënteerde zorg, kregen vooral de ernstig en diep mentaal gehandicapten onvoldoende aandacht en begeleiding.

Vanuit de bekommernis voor die relatief grote groep mentaal gehandicapten ontstond het Roerhuis.

De constatatie dat de verstrekte zorgverlening in psychiatrische instellingen, vanuit een medisch model niet tegemoet kwam aan de algemene zorgvraag van volwassen mentaal gehandicapten, deed de idee rijzen om een alternatief voor die mensen te realiseren. Uitgangspunt was de stelling dat deze mensen het ontwikkelingsniveau en de positieve welzijnsbeleving die in principe tot hun mogelijkheden behoren nog niet bereikt hadden.

Op 15 maart 1985 startte vanuit de K.U.L. onder leiding van Prof. Dr. M. Van Walleghem, een project  waarin vanuit een ortho-agogisch denkkader ondersteuning en  activiteiten werden aangeboden aan 10 volwassenen met een ernstig mentale beperking.  Het project werd, in de formule van een dagcentrum, met bewoners en op het terrein van het Psychiatrisch Centrum St. Camillus te Bierbeek uitgevoerd.

De benaming "Roerhuis" was niet toevallig gekozen, maar gaf goed weer wat met het initiatief beoogd werd. Enerzijds ging het om een huis waar iets 'roerde', waar iets bewoog en gedaan werd. Anderzijds was het Roerhuis 'de plaats op een schip waar gestuurd werd', wat de idee van sturen, nieuwe wegen inslaan, richting geven ... impliceerde. Men wou immers niet alleen een reële verbetering van het zorgpatroon voor die tien bewoners verwezenlijken, maar tevens een inspirerend voorbeeld stellen voor analoge initiatieven.

Het positief effect op het kwaliteit van leven van deze 10 mensen, gaf aanleiding om vanuit humaan-ethisch opzicht te zoeken naar een bestendiging van het tijdelijk project. De gedachte aan een blijvende opvang voor de bewonersgroep was geboren.

In 1991 werd de aanvraag tot erkenning van het Roerhuis als tehuis voor niet-werkenden, ressorterend onder de V.Z.W. Provincialaat der Broeders van Liefde, goedgekeurd. In mei van dat jaar startte de werking van het éérste huis effectief op.

September 1994 opende het tweede woonhuis, voor personen met een mentale beperking voordien verblijvend in een psychiatrisch Centrum. Nadien werd – mede door uitbouw van de Centrale Wachtlijst – de opnamebasis verruimt naar alle personen met een matig tot ernstig mentale beperking.

In september 2003 breidde het Roerhuis zijn erkenning uit met de semi-residentiële werkvorm dagcentrum, erkend voor 5 volwassen personen met een mentale handicap opgericht. Vanaf september 2004 werd het dagcentrum erkend voor 10 plaatsen.

In april 2010 tenslotte werd een derde woongroep opgericht.